25 Ağustos 2014 Pazartesi

5 GÜLSÜM USULÜ KÜRDAN KEBABI


Gülmeyin tamam mı? Ne kürdan kebabı ne de İslim kebabı değil ama ikisine de benzeyen bir yemek yaptım. Bir güzel oldu ki sormayın.


Malzemeler:
Patlıcan
Kavrulmuş kuşbaşı et
Kızarma yağı
Sos için:
1 çorba kaşığı tereyağı 
Domates
Sarımsak
Tuz


Yapılışı:
Patlıcanları uzunlamasına 4 parçaya bölüp kızarttım
Kızarmış dilimleri  + (artı) şeklinde üst üste yerleştirdim. Kavurma eti ortasına yerleştirdim. Patlıcanları katlayıp (Bohça gibi oldu) kürdanla tutturdum.

Ayrı bir yerde rendelenmiş domatese dövülmüş sarımsak ve tuz ekleyip, az miktarda tereyağı ile  suyunu çekip koyulaşıncaya kadar kaynattım. (İsterseniz bu sosa karabiber ya da sevdiğiniz bir baharat ekleyebilirsiniz.)

Hazırladığım domates sosunu patlıcan bohçalarının üzerine eşit miktarlarda dağıttım.

Nasıl tarif ama. Ölçüsüz filan. Ama ölçüye gerek yok ki. Ne kadar patlıcan, o kadar et.. :) Ne kadar bohça o kadar sos... Hepsi bu.

NOT: Eğer, ne pişirirsen pişir, büyük bir iştahla yiyen bir eşin varsa, bu kadar zahmet etme. Patlıcanı kızart, eti kavur, sosu hazırla hepsini birbirine kat, karıştır. Tamamdır.  Benim adam, yaprak sarması yaptığımda, "ne gerek bu kadar uğraşmaya, bütün malzemeyi bir tencereye koyup pişir." diyerek beni çıldırtıyor da.. 






23 Ağustos 2014 Cumartesi

4 BİR TABLO




Hani eşim ahşaptan kesmişti de ben boyamıştım ya.  O ilan-ı aşk figüründen bir tablo yapayım dedim.

 

Amaaaannnn.... Ellerimdeki beceri, düşünce yeteneğim, alışkanlıklarım ve hevesim nerelere gitmiş bilmem. Yaptım bozdum. Bi daha yaptım. Yine bozuldu. Bozulan yerleri kapatmaya çalıştıkça iyice karıştı ortalık. Sonunda bir tablo çıktı ortaya. Gelgelelim fotoğrafları çekerken yine kafayı yedim. Yok anacığım, gün ışığında, en güzel pozisyonda bile fotoğraflar bulanık çıktı.

Ama direnmenin bir anlamı yok. Kabulleneceksin içinde bulunduğun durumu. "Olduğu kadar" diyeceksin. "Gittiği yere kadar"

Tablo dediğim şeyi, hazır bir mdf pano üzerine çalıştım. Zemine notalardan oluşan peçete ile  dekupaj yaptım.Panonun 2 kenarına siyah kurdelemsi birşey yapıştırdım. Biraz eskitme yapayım dedim zemine. Dümdüz olmasın. Hah işte o zaman bozdum herşeyi. Boya istemediğim bir biçimde bulaştı her yere. Beyaz ile kamufle edeyim dedim. İyice rezil ettim. N'apim. Yeniden mi yapacağım. Ne yani, yarışmaya mı yollayacağım eserimi. Eee.. niye takacakmışım.
Eşimin yaptığı figürü yapıştırdım. Bozulan üst alana kalemle notalar çizdim. Yine notalı bir kumaştan küçük iki parça kesip yapıştırdım. Bir siyah fiyonk ekledim. Epeyce sakladım hataları.

İşte böyle. Bakalım devam edebilecek miyim çalışmalara? Belki daha işlevsel, kullanılabilir bir şeyler yapmalıyım.

Birşey itraf edeyim mi? Çok ama çok sıkılıyorum. Kışın soğuk olduğu için burnumu dışarı çıkaramıyordum. Şimdi de o kadar sıcak ki (Bursa ovasında termometre 39 dereceyi gösteriyor. ) yine burnumu çıkaramıyorum. Klima olmasa ne yapardım bilmiyorum. Oysa çarşı pazar dolaşmak istiyorum. Kumaşçılara gitsem. Bol bol parça kumaş alsam. Dikişe başlasam. Keyfime göre bir şeyler dikip giyinsem.

I-ıh... Gerçekten çok keyifsizim bugün. :( 
Heyyy... bana ödünç neşe verir misiniz?






18 Ağustos 2014 Pazartesi

3 DİKKAT KÖPEK VAR

Mazeretim vardı. Yazmadım. Yazamadım. 'Yeni Yayın' sayfasını açıyor ve boş sayfaya bakıp duruyordum. Bugün suya sabuna dokunmadan, bir iki satırla merhaba demek istiyorum sizlere. Çünkü fazlasıyla özledim hepinizi.

Atölye odama girmeyi de başaramadım bu uzun arada. En büyük uğraşım Zeytin'di.

video

Kelimenin tam anlamıyla çılgın bir köpek yavrusu. Arka ayakları üzerine yükseliyor ve yürüyor.  Yükseklere sıçrayıp elimdeki oyuncağı kapıyor. Onunla futbol oynuyoruz mesela. Biraz büyüyünce frizbi yakalama eğitimi vereceğiz. Şimdi ben adım attıkça ayaklarımın arasından yürüme denemeleri yapıyoruz.  Tabii bu işin eğlenceli ve sevimli tarafı. Oysa bir de acı tarafı var bu arkadaşlığın. Sevgi gösterisini dişleri ile yapıyordu mesela. Ayaklarımız ellerimiz diş izleri ile doldu. Uzun uğraşlardan sonra dişlerini kullanmamayı öğrendi çok şükür. Bir de tuvalet sorunu var ki, sonunda onu evden uzaklaştırmak zorunda kaldım. Artık evin içinde değil, balkonda yaşayacak. Bir süre sonra da bahçedeki kulübesine yerleşecek. Çünkü 20 gün boyunca ona tuvalet eğitimi vermeye çalıştık. Sabırla, sevgiyle ve ödüllendirerek anlatmaya çalıştık. Benim çok ama çok hassas olduğum bir şey bu çiş-kaka meselesi. Gün boyunca elimde deterjan fısfısı ve bezle dolaşıyor, durmadan ev temizliyordum.

Geceleri yalnız kalmak istemiyordu ve ben odama ancak ondan saklanarak girebiliyordum. Oda kapımda ağlamasına dayanamayıp sabaha kadar onunla oynadığım oldu.

Herşey dün geceye kadar dayanılır gibiydi deee dün gece saat 03:30 gibi yine ağlamasına dayanamayıp yanına gittim. Çişini yapmış. Temizledim. Tam lavaboya gidiyordum ki kapının hemen ağzını da kirlettiğini farkettim. Öyle ki kapının altında hava akımını engellemek için monte ettiğimiz fırça vardı. Kapıyı açınca çişi her tarafa bulaştı. Sabırla temizledim. Tam kirli kağıdı wc ye atacakken poşete bulaşanlar yüzüme sıçramasın mı..
..  Soluğu banyoda aldım. Saat oldu 04:40 Bu arada hanımefendi uyumuştu.

Bu kadarla bitmedi tabii. Ertesi sabah, öğlen, ikindi vakti hep aynı fasıl tekrarlanıncaaaaaa... Zeytincik tarafımdan evden atıldı. Ağlaması umurumda değil. Onu sokakta bir dolu tehlikenin ortasında bırakmadığımız için mutlu olmasını öğrenecek. Biz de artık onunla bahçede oynayacağız.

Anlayacağınız 20 gündür hayatımın odağında bir şirin köpek var. Cinsi Border Colli. Hani şu akropat köpekler var ya, merdiven inip çıkan, arka ayakları üzerinde yürüyen, dolap kapaklarını açıp kapatabilen hatta temizlik yapan köpekler.. Hah işte bizim Zeytin'de onlardan. Hayatıma bambaşka bir renk kattı çılgın şey. Bu yüzden de başka bir şeyle uğraşmama gerek kalmadı kısacası.

Arşivimi gezindim az önce.  Limbo Home ürünleri arasında bulduğum bu takımda kaldı gözüm. Kumaşa baskı yapabilsem benzeri takımlar hazırlayabilirim. Sahi.. Neden runner yapmıyorum ben. Çok da ihtiyacım var..  Hadi bana hoşçakalın kızlar. Aylardır girmediğim hobi odamla buluşma zamanım geldi galiba. Kendinize iyi bakın tamam mı?




21 Temmuz 2014 Pazartesi

4 2014-07-21 GÜNDEM FİLİSTİN



Bizim gelenekçi dünyamızda 'kabadayı' yiğit anlamında kullanılır.  Kabadayı sözünün eridir, yalan söylemez. Kabadayı mazlumun yanındadır. Kabadayı mahallelinin namusunu koruyan demektir. Mahallede yaşayanların kimliğini, ırkını dinini sorgulamadan savunur onları. Cahildir belki ama yüreklidir. Adildir. 

17 Temmuz 2014 Perşembe

14 DÖRDÜNCÜ FASIL ( PARALEL MESELESİ)



Başbakan Erdoğan'ın ağzından ilk kez "Paralel" sözünü duyduğumuzdan bu yana 2,5 yıl geçti.  O günden bu güne Başbakan ne zaman bir konuşma yapacak olsa (ki hemen her gün mutlaka bir konuşma yapıyor) illa ki paralel yapıdan bıkmadan usanmadan söz ediyor.  Bu ne demektir biliyor musunuz? Başbakanı izleyen 76 milyon, Şubat 2012 den bu yana en az 1000 kez aynı sözü duydu demek. Yıldırtasıya, çıldırtasıya, öldüresiye aynı kelimeleri tekrarladı durdu. Başbakan "Bunlarrrrrrr…. " diye başlayıp başı secdeye gelen binlerce cemaat üyesine olmadık hakaretleri yağdırdı. Çünkü konuşurken bir bütün toplumu hedefliyor, isim söylemiyordu. Doğal olarak suçlu suçsuz herkes bu acı sözlerden nasibini alıyordu.

16 Temmuz 2014 Çarşamba

0 ÜÇÜNCÜ FASIL ( GİZLİ MUTABAKAT)




Sizlere bu yazıyı mutlaka okumanızı, üşenseniz bile en azından maddeleri okumanızı şiddetle öneriyorum. Okumalı ve bir daha bir daha düşünmelisiniz.

15 Temmuz 2014 Salı

0 Girne Amerikan Üniversitesi ile Kıbrıs’ı Kazan, Kıbrıs ve İngiltere’de oku!

Girne Amerikan Üniversitesi, "Kıbrıs’ı Kazan, Kıbrıs ve İngiltere’de Oku" sloganı ile bütünleşen ve yurtdışı kampüsleriyle de öğrencilerine üç farklı kıtada eğitim fırsatı sunan öncü bir üniversite.

6 Temmuz 2014 Pazar

6 İKİNCİ FASIL (TEHLİKELİ OYUN - IŞİD )



Söze, "Türkiye büyük bir tehlikenin içine hızla çekilmekte" diye başlarsam abartmış olmam. Evet, Türkiye çok büyük bir oyunun küçük bir parçası.

Uzun uzun anlatmak gerekir ancak ben olabildiğince özetlemeliyim ki sizler okurken bunalıp yarım bırakmayasınız.

Başbakan Erdoğan, son birkaç aydır aynı ifadeyi değişik kelimelerle sık sık tekrarlamaya başladı.
  •    "Bizler, hepimiz ezelden gelen ve İnşallah ebede giden bir mübarek davanın hizmetkârlarıyız."
  •    “Bu kutlu dava sancağını İnşallah en yüksek burçlara doğru taşımaya devam edeceğiz.” 
  •    “Bu kadim davanın hizmetkârları rehavete kapılıp, hırsa boyun eğer, farklı algıların peşine düşerlerse hem davaya hem de davayı bugünlere taşıyan isimsiz nice kahramana haksızlık etmiş olur, nankörlük etmiş olur.”  "Bugün Samsun’dan yeni bir tarihi yolculuğa çıkıyoruz. Büyük başlangıçların şehri Samsun’da büyük bir başlangıcın ilk adımını atıyoruz. 1919’da Gazi Mustafa Kemal Samsun’a ulaştı, İstiklal Savaşı’nın ilk adımını attı. Cumhurbaşkanlığı seçimini Samsun’da başlatıyoruz. Samsun’dan Bismillah diyor, Türkiye adına kutlu bir yolculuğu Samsun’dan başlatıyoruz. Allah yolumuzu, bahtımızı açık etsin İnşallah."

Hiçbir kuşkuya yer yok ki Erdoğan'ın sözünü ettiği kutlu dava Türkiye Cumhuriyetini yıkıp yerine İslami bir rejim kurmak. Bir idealdir bu. Nüfusunun %90 ı Müslüman olan bir ülkeyi şeriat kanunları ile idare etmeyi ummanın, bu yola baş koymanın, adım adım hedefe doğru yürümenin şaşılacak bir tarafı yok. Dikkat edersek Türkiye'nin neredeyse yarısı Erdoğan'ı bu yüzden destekliyor.

Cumhuriyetçi,  Atatürkçü ve laik çevre için elbette tehlikedir bu. Ancak benim konu başlığında sözünü ettiğim "Tehlikeli Oyun"  bu değil.

Libya, Mısır, Suriye ve Irak'a bakalım.  Hepsi Müslüman Arap ülkesi…  Hiç biri laik değil.  Hepsinde şiddetli mezhep savaşları var. Ağır katliamlara sahne olan bu ülkeler uzun yıllar boyunca barış görmemiş.

Sınır komşularımız olan Irak ve Suriye'de El Kaide, El Nusra ve IŞİD adlarıyla bilinen Müslüman olduklarını söyleyen eli silahlı bir takım grupların yaptığı katliamlar bırakın Müslümanlığı, insanlık adına utanç verici, azap verici…
Geçtiğimiz aydan bu yana IŞİD militanlarının Irak'ta yaptıkları zulüm kanımızı donduruyor. Kendileri Sünni imişler. Şii ya da Alevi her kim varsa vahşice işkence ederek topluca öldürüyorlar. Öldürdükleri insanların kafaları ile futbol oynuyorlar. Kadınlara tecavüz ediyorlar. Ölü bedenleri yakıyorlar ve bütün bunları videoya çekerek kendi web sitelerinde dünyaya gösteriyorlar. Camileri ve bütün ibadethaneleri bombalayarak yok ediyorlar ki içlerinde yüzyıllar öncesinden kalan muhteşem tarihi eserler de var.


İşte Türkiye asıl tehlikeli oyunu burada oynuyor.
  • Herkesin malumu, Musul Konsolosluğumuz IŞİD tarafından basıldı. Çok iyi korunuyor olmasına rağmen, çok iyi yetiştirilmiş silahlı güvenlik güçlerimiz varken, Silahlı Kuvvetlerimiz kısa bir operasyonla konsolosluk çalışanlarını kolayca tahliye edebilecekken, Başbakan Erdoğan'ın emri ile hiçbir direnç göstermeden teslim oldular. Bu bir.
  • Tır şoförlerimiz rehin alındı bu iki.
  • IŞİD konsolosluk binamızdan bayrağımızı indirip bu fevkalade korunaklı(!) binayı hapishane olarak kullanmaya başladı. Bu üç.
Sonra ne oldu? Birkaç gün önce IŞİD esir aldığı 32 tır şoförünü serbest bıraktı. Tır şoförleri "Bizi bir otelde tuttular. Hiçbir kaba kuvvetle karşılaşmadık." dediler.
Tuhaf değil mi? Böylesine zalim bir grup Türkleri hem esir alıyor, hem de bir kaç hafta sonra içlerinden bazılarını hiçbir zarar vermeden serbest bırakıyor. Peki, Konsolosluk çalışanlarımız nerede? Neden tutuluyorlar? Ne zaman serbest kalacaklar? IŞİD'in Türkiye'de muhatabı kim?
Arınç ne dedi, "Onlara rehin demeyin, alıkondu demek daha yerinde olur" Tercüme edersek;
 "IŞİD konsolosluğumuzu dostça ele geçirdi" 

Peki, IŞİD Türkiye'den ne istiyor? IŞİD'in isteği yerine getirilemeyecek bir istek mi ki, vatandaşlarımız hala onların elinde.
Bu arada IŞİD Musul'da "Sünniye Devleti" diye bir devlet kurdu ve başkanları Abu Bakr Al-Baghdadi'yi halife olarak ilan etti. (Halife, tüm islam dünyasının lideri anlamında)


Biraz geçmişe gidelim. Mit eşliğinde içinde ne olduğu bilinmeyen ve Suriye'ye geçiş yapan tırların kendi güvenlik güçlerimizce aranmasına neden izin verilmedi? "O tırlar Türkmenlere insani yardım taşıyor" diyen hükümete Türkmenlerden anında gelen cevap "Bize hiçbir şekilde Türkiye'den yardım gelmedi" şeklindeydi.

O günlerde Burhan Kuzu'nun attığı twite bakalım ne demiş.
, "Velev ki bu TIR’larda MİT, Suriye’de her gün bombalar atılan Özgür Suriye ordusuna, ya da Bucak Türkmenlerine silah taşıyor! Neresi gayrı vicdani?"

Gerçeğe en yakın olan açıklama buydu bence. Sınırlarımızdan dışarı silah taşıyan tırlar ve IŞİD tarafından alıkonan vatandaşlarımız... Bir de son zamanlarda bazı dükkânların tabelalarında hatta yatlardaki bayraklarda siyah zemin üstüne beyaz arapça yazılar. "Allah, Muhammed" yazılıymış. Eğer bu simgeler Müslümanlık adına olsaydı yeşil üzerine yazılırdı, siyah üzerine değil. Oysa (müslüman olduklarını söyleyen ) bütün silahlı militanların bayrakları ve logoları siyah üzerine beyaz arapça yazılardan oluşuyor. 
Soru şu; 
Türkiye'de barınan ve her geçen gün sayıları artan bu insanlar kim?      

"Ülkemde dava uğruna çok tehlikeli oyunlar, bile bile, göz göre göre oynanıyor.
Önce şeriat, sonra mezhep savaşları… Öyle ki bu oyunun sonunda ne Cumhuriyet kalır ne Şeriat topyekûn sonumuz olabilir" diyor ve şimdilik yazımı sonlandırıyorum.  

Not: Bu "Tehlikeli Oyun" konusunun birkaç kolu var. Bu yüzden 2. Fasıl devam edecek.

4 Temmuz 2014 Cuma

6 BİRİNCİ FASIL (SOMA)



Cumhurbaşkanlığı seçimleri geldi dayandı. Hepimiz biliyoruz ki Türkiye'de birbirini iten sayısız kutup var şu anda. Ancak öyle bir konu var ki kalın ve çok keskin bir çizgiyle ikiye bölünmüş durumdayız.

Recep Tayyip Erdoğan'ı çok sevenler ve hiç sevmeyenler.

 Ben yazılarımda Erdoğan'ı destekleyenlere hitap etmek istiyorum.
Hayır, asla sizlerin karşısında değilim. Düşüncelerinize saygı duyuyorum çünkü ben, düşünce özgürlüğüne yürekten inanıyorum.

Sizinle aramda fark var. Ancak bu fark bir insanı sevip sevmemekle ilgili değil. Cumhurbaşkanlığına adaylığını koyan bir Başbakanı tanıyıp tanımamakla ilgili... Sizlerin nasıl düşündüğünüzü (Eğer bana anlatmamışsanız) bilemem. Bu yüzden de sadece kendi düşüncelerimi anlatabilirim.

Erdoğan, bir tarikat mensubu. Tasavvufun içinde büyümüş. Hayatını Allah yoluna adamış olduğunu söylüyor. Yürekten katılırım ben buna.  İslamiyet bir Müslüman'ın yaşama biçimi olmalıdır. Siyasetten, iş hayatına, evlilikten, aile ilişkilerine kadar hayatın her alanında KUL olmalıdır bir Müslüman. Allah için yaşamalı, Allah için nefes alıp vermelidir.

Oysa;
Erdoğan'ın söyledikleri ile icraatları arasında anlaşılmaz bir uçurum var. Öncelikle O bu ülkenin başbakanı. Yani bu ülkede yaşayan herkesin çaresi. Dikkatinizi çekmek isterim. Çare kelimesini gelişi güzel kullanmadım. En derin anlamıyla kullandım.

Bir Müslüman, komşusu açken tok yatmaz öyle değil mi?

Hadi kendi ülkemize bir bakalım.

2012 yılında Ülkemizde kişi başına düşen yıllık gelir miktarı (GSMH) 10,576 ABD dolarıdır. Yani yaklaşık 22.795,00 TL . Aya bölersek ayda 1.899,00 TL (yaklaşık 1.900,00TL) demektir. Biz bu rakamla dünyanın 62. ülkesiyiz.  Bu tabloya bakınız.

Kişi başına düşen GSMH ya göre bir ailede 4 kişi varsa o ailenin aylık geliri 
4 x 1.900,00 Tl = 7.600,00 TL demektir. (Ah, gerçek olsaydı ne muhteşem olurdu değil mi? )

Burada ara verip şu soruyu sormalıyım. Sizin evinize yaşı kaç olursa olsun kişi başına her ay 1.900,00 TL giriyor mu?
 * * *
 Şimdi ülkemizdeki işsizliğe bakalım.
Türkiye'de çalışabilir nüfus 56 mil­yon 12 bin kişidir.
Çalışma hayatı dışında kalanlar 27 milyon 941 bin kişidir.
Bu sayıdan emeklileri, eğitim görenleri, sağlık nedeniyle çalışamayacak olanları çıkardığımızda kalan sayı bize gerçek işsiz sayısını göstermektedir.
Bu da 15 milyon 496 bin kişidir.
Bu rakamlara bakarak bulduğumuz işsizlik yüzdesi %28 dir.
Oysa, 2014 yılında resmi işsizlik oranı  % 9,7 (Yaklaşık %10). olarak açıklanmıştır. Kadın işsizler bu hesaplara katılmadığı için resmi rakamlar düşük çıkmaktadır.

Yine de, sizler de araştırın. Hesapları kendiniz yapın. Çünkü benim kaynaklarım hatalı olabilir.

Ben resmi rakamları baz alarak bir hesap daha yapacağım. Türkiye'de;
56 milyon 12 bin kişi çalışabilir yetişkin nüfusun %10u çalışmıyor
O halde; çalışmayan kişi sayısı 5 milyon 601 bin 
Peki işsiz ve hiç para kazanmayan bu kişilere düşen 1.900 TL ler nerede? Ya da
4 kişilik bir ailede, asgari ücretle çalışan babanın aldığı para 890,00 Tl olduğuna göre, geriye kalan GSMH payı nerede?
 Karışık belki ama anlamanız gerekiyor. Yoksulun eline geçmeyen o 1.900,00 liralar büyük iş adamlarında elbette.  Yani bir tarafta kişi başına ayda100.000,00 TL kazanan bir azınlıkla, eline hiç para geçmeyen ya da açlık sınırının altında para alan çoğunluk aynı ülkede yaşıyoruz. 

Örneklemek gerekirse, öyle uzak geçmişe gitmeye hiç gerek yok. Sadece 2 ay öncesine, Soma'ya gitsek yeter. 




  Çok şey anlatıldı, yazıldı Soma'da kaybettiğimiz 301 can konusunda. Ben sizden sadece araştırmanızı isteyeceğim.
  • Bu kömür işletmesi hangi şartlarda özel sektöre satılmıştı?
  • Teftişlerde neden gerçekler ortaya çıkmamıştı?
  • İşçiler kaç saat çalışıyor ve ne kadar para alıyorlardı?
  • Allah indinde İşçilerle, işveren arasında bir fark var mıdır?
  • Hükümet için işverenle işçi arasındaki fark nedir?
  •  Bir ülkede milyonlarca işsiz ve aç insan varken o ülkenin başbakanı nasıl tok uyuyabiliyor.?
  •  Senede bir kere kömür ya da erzak vererek sorun çözülmüş oluyor mu?

 Düşünelim olur mu? Başkaları için değil, kendimiz için tarafsız olalım. Araştıralım. Sorgulayalım. İyice emin olduktan sonra kime oy vereceğimize karar verelim. Başkası düşünmesin bizim yerimize. Tüm kararları kendimiz verelim.